Angiotensin II Peptida

Proses sintesis bermula dengan rembesan angiotensinogen oleh hati. Glomeruli buah pinggang menukar angiotensinogen kepada angiotensin I (Ang I) dengan merembeskan renin. Selepas itu, Ang I ditukar kepada Ang II oleh pemangkinan angiotensin-enzim penukar (ACE) dalam sel endothelial. Perlu diingat bahawa sebagai tambahan kepada laluan klasik ACE, kajian terkini mendapati bahawa Ang II juga boleh dijana melalui laluan bukan ACE seperti ACE-2 dan chymotrypsin. Penemuan laluan ini memperluaskan lagi pemahaman kita tentang sistem RAAS, terutamanya dalam keadaan patologi tertentu seperti keradangan dan iskemia, yang mungkin memainkan peranan penting.

Penjanaan Ang II bukan sahaja proses tindak balas enzimatik berurutan, tetapi juga dikawal oleh pelbagai faktor. Sebagai contoh, apabila tekanan darah menurun dan jumlah darah berkurangan, buah pinggang mengaktifkan sistem RAAS dengan mempercepatkan rembesan renin, dengan itu menggalakkan pengeluaran Ang II. Di samping itu, faktor seperti pengujaan sistem saraf simpatetik dan hiponatremia juga boleh merangsang pembebasan renin daripada buah pinggang, dengan itu memburukkan lagi sintesis Ang II. Disebabkan oleh penglibatan faktor pengawalseliaan ini, sistem RAAS dapat mengawal pengeluaran Ang II secara fleksibel dalam keadaan fisiologi yang berubah secara dinamik untuk memenuhi keperluan badan yang berbeza.

1. Peraturan tekanan darah
Angiotensin II secara meluas dianggap sebagai salah satu vasopressor terkuat dalam badan. Ia mengekalkan tekanan darah yang stabil melalui pelbagai cara:
Vasokonstriksi langsung: Ia boleh mengaktifkan reseptor AT1 pada sel otot licin vaskular, menyebabkan vasokonstriksi dan meningkatkan rintangan vaskular periferi, secara langsung meningkatkan tekanan darah.
Meningkatkan aktiviti sistem saraf simpatetik: Dengan meningkatkan aktiviti sistem saraf simpatetik, menggalakkan pembebasan norepinephrine, meningkatkan lagi output jantung, membawa kepada tekanan darah tinggi.

Rembesan aldosteron: Ia boleh merangsang korteks adrenal untuk merembeskan aldosteron, yang menggalakkan penyerapan semula natrium oleh tubul renal, meningkatkan jumlah natrium dalam badan, dengan itu mengekalkan isipadu darah dan tekanan darah.

Rembesan hormon antidiuretik: Ia juga boleh meningkatkan penyerapan semula air oleh buah pinggang dengan menggalakkan rembesan hormon antidiuretik (ADH), dengan itu meningkatkan jumlah darah dan tekanan darah.
Melalui kesan multidimensi ini, pengawalan tekanan darah sangat kuat, terutamanya apabila berhadapan dengan hipotensi akut atau kehilangan darah. Sistem RAAS cepat memulihkan tekanan darah dengan mengaktifkanangiotensin ii peptida.

2. Imbangan garam air
Memainkan peranan penting dalam mengawal keseimbangan garam air dalam badan. Dengan bertindak pada buah pinggang, ia boleh mengawal metabolisme natrium, kalium, dan air, mengekalkan keseimbangan cecair dalam badan.
Tindakan aldosteron: Dengan merangsang rembesan aldosteron, ia menggalakkan penyerapan semula natrium oleh tubul renal dan meningkatkan perkumuhan kalium, yang membantu mengekalkan jumlah darah.
Tindakan hormon antidiuretik: Ia juga boleh bertindak ke atas hipotalamus untuk menggalakkan pembebasan hormon antidiuretik (ADH) dan meningkatkan penyerapan semula air, yang bukan sahaja membantu mengekalkan jumlah darah tetapi juga memainkan peranan penting dalam mengekalkan tekanan darah.

3. Peraturan buah pinggang
Dalam buah pinggang, mereka memainkan peranan penting, terutamanya dalam tekanan darah rendah dan keadaan aliran darah rendah:
Peraturan aliran darah glomerular: Dengan menyempitkan arteriol aferen, kadar penapisan glomerular (GFR) boleh ditingkatkan. Kesan ini membantu buah pinggang mengekalkan fungsi metabolik yang mencukupi di bawah aliran darah yang rendah.
Penyerapan semula natrium: Dalam tubul renal, ia menggalakkan penyerapan semula natrium sambil meningkatkan penyerapan semula air oleh tubul. Ini bukan sahaja mengekalkan kestabilan cecair tetapi juga membantu mengekalkan tekanan darah dengan mengawal isipadu darah.

4. Pengawalseliaan sistem saraf dan tingkah laku minum
Dalam sistem saraf pusat, angiotensin II mempunyai kesan fisiologi yang ketara, terutamanya dalam peraturan cecair dan tingkah laku minum. Dengan bertindak ke atas pusat dahaga di hipotalamus, ia boleh merangsang individu untuk mempunyai keinginan yang kuat untuk minum air, membantu memulihkan keseimbangan air dan garam dalam badan. Di samping itu, ia juga mempunyai kesan pengawalseliaan pada sistem saraf simpatetik, yang boleh meningkatkan aktiviti sistem saraf simpatetik, dengan itu meningkatkan lagi kadar denyutan jantung dan tekanan darah, membentuk gelung maklum balas positif untuk bertindak balas dengan cepat kepada situasi kecemasan seperti penurunan tekanan darah atau pendarahan.

Peranan pengawalseliaan sistem saraf ini menjadikan mereka memainkan peranan teras yang tidak boleh diganti dalam mengekalkan homeostasis tekanan darah dan keseimbangan cecair. Kesan pengawalseliaan pada sistem saraf pusat melibatkan bukan sahaja pengambilan air, tetapi juga peraturan lanjut sistem kardiovaskular, memastikan penyelarasan hemodinamik sistemik.

1. Hipertensi
Memainkan peranan penting dalam kejadian dan penyelenggaraan hipertensi. Ia menyebabkan peningkatan tekanan darah dengan menggalakkan vasoconstriction, meningkatkan rintangan periferi, dan meningkatkan jumlah darah. Pengaktifan berlebihan jangka panjang akan membawa kepada hipertensi yang berterusan, menyebabkan kerosakan pada organ seperti jantung, saluran darah, dan buah pinggang. Terutamanya kesan langsung pada otot licin vaskular dan jantung boleh menggalakkan pembentukan semula kardiovaskular, dengan itu memburukkan lagi kitaran ganas hipertensi. Hipertensi ialah faktor risiko penting untuk penyakit kardiovaskular dan-hipertensi jangka panjang boleh membawa kepada pelbagai komplikasi seperti arteriosklerosis, kegagalan jantung dan strok.

2. Pembentukan semula kardiovaskular dan hipertrofi miokardium
Pengaktifan percambahan sel, tindak balas keradangan, dan pemendapan kolagen melalui reseptor AT1 membawa kepada pembentukan semula jantung dan hipertrofi miokardium. Pengubahsuaian jantung ini terutamanya dimanifestasikan sebagai fibrosis miokardium dan peningkatan dalam ketebalan dinding ventrikel, yang menyebabkan jantung tidak dapat berfungsi dengan baik dalam-keadaan hipertensi jangka panjang atau kegagalan jantung. Peranan dalam kardiomiosit dan fibroblas bukan sahaja membawa kepada perubahan struktur dalam jantung, tetapi juga boleh mengakibatkan penurunan fungsi jantung secara beransur-ansur, akhirnya membawa kepada kegagalan jantung.

3. Aterosklerosis
Ia memainkan peranan penting dalam pembentukan aterosklerosis. Dengan menggalakkan percambahan sel otot licin vaskular, kerosakan sel endothelial dan mencetuskan tindak balas keradangan kronik, ia menggalakkan kerosakan dan pemendapan lipid endothelium arteri, dan akhirnya membentuk plak aterosklerotik. Aterosklerosis adalah penyakit kronik, dan proses perkembangannya berkait rapat dengan hipertensi, diabetes dan penyakit lain. Kesannya memburukkan lagi proses ini, menyebabkan peningkatan dalam ketebalan dinding arteri dan penurunan keanjalan, akhirnya membawa kepada peningkatan rintangan vaskular dan aliran darah yang lemah, meningkatkan risiko kejadian kardiovaskular.

4. Kecederaan buah pinggang dan penyakit buah pinggang kronik
Ia mempunyai pelbagai kesan pada buah pinggang, dan pengaktifan Ang II jangka panjang-berkait rapat dengan kecederaan buah pinggang dan penyakit buah pinggang kronik (CKD). Ang II meningkatkan tekanan glomerular, membawa kepada hipertensi glomerular dan proteinuria, sambil memburukkan lagi kerosakan struktur pada buah pinggang dengan menggalakkan pemendapan kolagen dan fibrosis interstisial. Dalam perkembangan penyakit buah pinggang kronik, kesannya bukan sahaja menyebabkan penurunan dalam fungsi penapisan buah pinggang, tetapi juga membawa kepada proses fibrosis buah pinggang, yang akhirnya boleh membawa kepada -penyakit buah pinggang peringkat akhir (ESRD).

5. Tindak balas keradangan dan tekanan oksidatif
Ia juga memainkan peranan penting dalam keradangan dan tekanan oksidatif dengan mengaktifkan NADPH oksidase untuk menjana spesies oksigen reaktif (ROS), menggalakkan keradangan dan kerosakan sel. Penjanaan ROS boleh menyebabkan kerosakan oksidatif kepada makromolekul biologi seperti membran sel, protein, dan lipid, dengan itu memburukkan lagi tindak balas keradangan tempatan dan sistemik. Dengan mengaktifkan pelbagai sitokin proinflamasi, seperti IL-6, TNF - , dsb., ia memburukkan lagi tekanan oksidatif dan tindak balas imun. Proses ini terbukti dalam hipertensi, aterosklerosis, kegagalan jantung, diabetes dan penyakit lain.

6. Perkembangan tumor
Semakin banyak kajian telah menunjukkan bahawaangiotensin ii peptida is closely related to the occurrence and development of tumors. Not only does it provide blood supply to tumors by promoting tumor angiogenesis (i.e. the generation of new blood vessels), but it also accelerates tumor progression by promoting tumor cell proliferation, inhibiting cell apoptosis, and enhancing tumor metastasis. Especially in liver cancer, lung cancer, breast cancer and other types of tumors, its level is closely related to the malignancy and prognosis of tumors.