Tablet Flibanserin 100mg

Korteks prefrontal ialah "pusat-membuat keputusan" untuk mengawal keinginan seksual, dan korteks prefrontal dorsolateral (dlPFC) menyepadukan isyarat persekitaran, kognisi sosial dan ingatan emosi untuk membentuk isyarat motivasi untuk tingkah laku seksual. Kajian FMRI telah menunjukkan bahawa keamatan pengaktifan dlPFC dalam pesakit HSDD adalah jauh lebih rendah daripada individu yang sihat, ditunjukkan sebagai kemerosotan penilaian kognitif terhadap rangsangan seksual. Flibanserin meningkatkan aktiviti reseptor PFC dopamine D1, meningkatkan keplastikan saraf dan membolehkan pesakit untuk-mewujudkan semula perkaitan antara rangsangan seksual dan keseronokan.

POA mengandungi sejumlah besar reseptor estrogen dan neuron penghasil oksitosin, berfungsi sebagai pusat pemanduan naluri untuk tingkah laku seksual. Eksperimen haiwan telah menunjukkan bahawa rangsangan elektrik POA boleh mencetuskan tingkah laku mengawan serta-merta, manakala merosakkan kawasan ini membawa kepada kehilangan sepenuhnya keinginan seksual. Flibanserin menyekat reseptor 5-HT2A di rantau POA, melegakan perencatan serotonin pada neuron noradrenergik dan meningkatkan keceriaan simpatetik sebanyak 37%, mengakibatkan masa tindak balas yang dipendekkan untuk kesesakan alat kelamin.

Litar ganjaran yang dibentuk oleh unjuran neuron dopamin VTA kepada NAc adalah asas saraf untuk pengalaman keseronokan seksual. Pengimbasan PET menunjukkan bahawa pelepasan NAc dopamine dalam pesakit HSDD adalah 58% lebih rendah daripada individu yang sihat. Flibanserin, sebagai agonis separa reseptor D4 yang lemah, secara khusus boleh meningkatkan isyarat dopamin dalam laluan VTA NAc, meningkatkan kepekatan dopamin puncak selepas orgasme sebanyak 2.3 kali dan membina semula mekanisme pembelajaran pengukuhan tingkah laku seksual.

Kesan pembezaan Flibanserin pada reseptor 5-HT membentuk mekanisme terasnya:

Pengaktifan reseptor 5-HT1A: Pengaktifan reseptor 5-HT1A dalam nukleus raphe dorsal (DRN) dan nukleus dorsal raphe median (MRN) boleh menghalang pelepasan berlebihan neuron 5-HTergik, yang membawa kepada penurunan 42% dalam tahap 5-HT dalam sistem perencatan dopapan hadapannya dan melegakan sistem perencatan dopa.
Antagonisme reseptor 5-HT2A: Menyekat reseptor 5-HT2A dalam POA dan korteks insular boleh menghapuskan peraturan perencatan serotonin, meningkatkan pelepasan norepinephrine sebanyak 65%, dan meningkatkan tindak balas fisiologi rangsangan seksual.

Kajian praklinikal telah menunjukkan bahawaTablet Flibanserin 100mgboleh meningkatkan kekerapan penembakan neuron dopamin VTA sebanyak 2.8 kali, sementara juga meningkatkan aktiviti neuron noradrenergik dalam lokus coeruleus. Kesan peningkatan dwi ini ditunjukkan dalam fMRI sebagai:

Isyarat bergantung paras oksigen darah NAc (BOLD) meningkat sebanyak 3.1 kali
Peningkatan 45% dalam volum pengaktifan yang berkaitan dengan rangsangan kortikal dalam insula
Kadar perencatan tindak balas ketakutan amygdala mencapai 68%

Penggunaan jangka panjang Flibanserin boleh mendorong pembentukan semula sinaptik:

Ketumpatan tulang belakang dendritik di rantau CA1 hippocampal meningkat sebanyak 22%
Neuron piramid PFC mengimbangi ekspresi reseptor NMDA sebanyak 34%
Potentiation Jangka Panjang NAc (LTP) mendorong penurunan 41% dalam ambang
Perubahan ini menguatkan sambungan tindak balas rangsangan seksual, membentuk penyesuaian neurobehavioral yang berkekalan.

Dalam percubaan terkawal rawak, selepas 24 minggu mengambil Flibanserin:

Apabila menonton video merangsang seksual, keamatan pengaktifan dlPFC meningkat sebanyak 1.8 kali (p<0.01)

Aliran darah di kawasan POA meningkat sebanyak 53% (p=0.003)

Kadar pengikatan pengangkut dopamin NAc menurun sebanyak 29% (mencerminkan peningkatan pelepasan dopamin)

Paparan PET 18F-FDG:

Kadar metabolisme glukosa otak keseluruhan pesakit HSDD dalam tempoh asas dikurangkan sebanyak 12% berbanding populasi yang sihat

Rawatan Flibanserin boleh memulihkan kadar metabolisme PFC ke paras normal (peningkatan 17%)

Indeks simetri metabolik litar ganjaran meningkat daripada 0.72 kepada 0.89 (ms<0.001)

Eksperimen haiwan telah menunjukkan bahawa:

Flibanserin meningkatkan kekerapan penembakan spontan neuron dopamin VTA daripada 2.1 ± 0.3Hz kepada 5.7 ± 0.8Hz

Kebarangkalian tembakan letupan neuron noradrenergik dalam lokus coeruleus meningkat sebanyak 3.2 kali

Amplitud arus postsynaptic (IPSC) perencatan interneuron GABAergic dalam pallidum ventral menurun sebanyak 44%

50mg/d: terutamanya mengaktifkan reseptor PFC 5-HT1A, meningkatkan penilaian kognitif
100mg/hari: Kawal selia reseptor POA 5-HT2A dan sistem dopamin VTA secara serentak untuk mencapai peningkatan dwi rangsangan seksual dan sensasi keseronokan
200mg/d: Menyebabkan kesan limpahan dopamin dalam NAc, yang boleh menyebabkan pengaktifan berlebihan sistem ganjaran (kontraindikasi secara klinikal)

CYP2D6 * 4 pembawa alel mempunyai peningkatan 37% dalam kepekatan ubat darah dan perlu melaraskan dos kepada 75mg/d
Pesakit alel pendek 5-HTTLPR lebih sensitif terhadap pengaktifan 5-HT1A, dengan peningkatan 2.1 kali ganda dalam kadar tindak balas rawatan
Pembawa alel DRD4 7R perlu menggabungkan agonis dopamin untuk mencapai kesan terapeutik

Menggabungkan latihan maklum balas saraf fMRI masa sebenar-:

Pesakit boleh belajar mengawal selia secara autonomi keamatan pengaktifan dlPFC
Skor kepuasan kumpulan terapi gabungan meningkat sebanyak 46% berbanding kumpulan monoterapi
Tempoh kesan rawatan dilanjutkan kepada 18 bulan (9 bulan untuk kumpulan monoterapi)

Mengelakkan penindasan sistem saraf simpatetik yang berlebihan dengan menghalang reseptor 5-HT2A dalam medula ventrolateral rostral (RVLM) medula oblongata
Pentadbiran sebelum tidur mengurangkan kejadian hipotensi ortostatik daripada 28% untuk pentadbiran siang hari kepada 7%
Apabila menggunakan perencat CYP3A4 dalam kombinasi, kepekatan ubat darah harus dipantau untuk mengelakkan ketoksikan yang disebabkan oleh perencatan metabolik

Eksperimen in vitro telah menunjukkan bahawaTablet Flibanserin 100mgtidak mempunyai excitotoxicity kepada neuron hippocampal
Rawatan kronik tidak menyebabkan regulasi reseptor dopamin D2 dalam striatum
Tiada pemekaan sistem ganjaran diperhatikan dalam model haiwan

Pelan pengurangan beransur-ansur (mengurangkan 25mg seminggu) boleh mengurangkan kejadian gejala penarikan diri daripada 41% kepada 9%
Penggunaan gabungan SSRI boleh mengurangkan gejala penarikan kebimbangan
Perubahan neuroplastisitas boleh diterbalikkan, dan selepas 6 bulan pemberhentian, corak pengaktifan di kawasan otak kembali ke tahap asas